By on 4 september 2016

Lid zijn van een fietsclub is mooi zolang je actief mee kunt doen. Als je, om welke reden dan ook, de fiets moet laten staan dan is het lidmaadschap eerder een frustratie.
Het afgelopen jaar zat het, om het maar enigzins te nuanceren, niet erg mee qua gezondheid. Vanaf half oktober 2015 tot en met nu heb ik de binnenkant van het ziekenhuis vaker gezien dan alle 55 jaar hiervoor. Atheresclerose of aderverkalking, de boosdoener, zorgde voor een levensbedreigende situatie en dan wil je het fietsen wel laten. Na de eerste blackout in oktober volgde een dotterbehandeling met 4 geplaatste stents waarna ik rond de jaarwisseling de handschoen weer oppakte en de Calorieentocht probleemloos meefietste. In de maanden die volgden volgde nog enkele ritjes tot ik begin maart mijn nieuwe vakantie/mtb fiets uit Rotterdam in 2 etappes naar Zwolle zou fietsen. Helaas kwam ik nooit verder dan de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal bij Utrecht waar ik in een tiende van een seconde opnieuw ‘out’ ging en bewusteloos tegen het rode asfalt van het fietspad knalde. Het gevolg was een nacht in het Diaconessen ziekenhuis in Utrecht gevolgd door maanden van onderzoeken bij ons aller Isala in Zwolle. Inspanningstesten, Holteronderzoeken en hartfilmpjes waren schering en inslag. Uiteindelijk was de diagnose ernstige ischemie bij inspanning oftewel het hart kreeg te weinig zuurstof bij inspanning. Lekker dan….ik was toch gedotterd?

Helaas bleek bij de vereiste katheterisatie dat enkele van de geplaatste stents door littekenweefsel niet deden wat er van ze verwacht werd met alle gevolgen van dien en na uitgebreid overleg tussen het cardio-team werd besloten tot een meer rigoreuzere ingreep: de bypass-operatie.
Na een wachttijd van 6 weken werd ik uiteindelijk op 4 juli geopereerd waarbij een tweetal omleidingen werden aangelegd. Daarna volgde weken van revalidatie en inactiviteit, maar eindelijk mocht ik half augustus weer zelfstandig autorijden en, voorzichtig, fietsen.
Het is moeilijk uit te leggen hoe goed het voelde om weer in op de fiets te mogen stappen en, al was het maar enkele kilometers, op pad te gaan.
Op dit moment (begin september) ben ik halfweg met de revalidatie bij Isala en kan ik niet anders zeggen dan dat het goed gaat. Ik voel me goed en ik merk een wezenlijk verschil tussen mijn toestand van voor en na de ingreep, veel meer dan destijds na de dotter ingreep.

“Het antwoord was als een boterham met pindakaas en hagelslag, heerlijk!”

Maar nu weer terug naar de kern van het verhaal, het valt dus absoluut niet mee als je lid bent van een fietsclub en je mag niet fietsen. Elke week lees je de apps en de forumberichten met alle fietsplannen van je fietsmaatjes en jij moet gedwongen thuisblijven. Terwijl jij je dan, in je burgerkloffie, zit te verbijten zie je de groep in gedachten over de Veluwe fietsen of, helemaal uiteen gevallen, over de Holterberg ploeteren. Tot overmaat van ramp krijg je dan vaak ook nog een foto van de pauze stop toegestuurd, compleet met koffie en appelgebak. Je zou voor minder iemand van het leven beroven…..
Vorige week werd het mij allemaal teveel en voorzichtig vroeg ik de sportarts bij Isala of ik niet voorzichtig weer een ritje mocht maken op racefiets. Het antwoord was als een boterham met pindakaas en hagelslag, heerlijk! Het mocht mits ik niet alleen ging, de afstand beperkt bleef en de snelheid laag…
Nog dezelfde vrijdag had ik een 7-tal enthousiaste fietsvrienden gemobiliseerd voor een rondje van een kilometer of 55 richting Olst. Zo kon ik verscholen in de groep en achter brede ruggen mijn eerste kilometers in ruim een halfjaar op de racefiets maken. Het was zowaar weer wennen aan het ritueel van ‘welke kleren aan te doen’ en ‘wat neem ik alemaal mee’ maar eenmaal op het zadel voelde het weer als vanouds. Wel moest ik wennen aan het nieuwe vertrekpunt; de Mac in Zwolle-noord en op voorhand hoopte ik dat de koffie er beter zou smaken dan die kleffe hamburgers die ze er verkopen. Gelukkig viel dat alleszins mee.
Het fietsen zelf ging prima, maar wat wil je met een gemiddelde snelheid van tussen de 20 en 22 km per uur. Maar eigenlijk ging het vooral om het idee er weer bij te horen, mee te kunnen fietsen, weer het slachtoffer te zijn van een lullige opmerking, of mooier nog….weer zelf de leukste thuis te zijn.
Het is natuurlijk extra mooi om te weten dat er binnen de fietsclub zoveel mensen zijn die mij willen begeleiden op mijn weg terug, ondanks dat het dan misschien op een wat minder tempo gaat. Bedankt daarvoor!
Door het relaxte karakter van de rit werd deze vrijdagochtend activiteit al gauw omgedoopt tot VORT (vrijdag ochtend relax tochtje) en dankzij het lage tempo konden we extra genieten van al het moois dat de natuur aan beide kanten van de IJssel te bieden heeft, sommigen spraken zelfs van een unieke ervaring.
Thuis en uit kwam ik aan 62 kilometer die mij goed afgingen al protesteerden de knieen de volgende dag een klein beetje, kwestie van gewenning weer.

Ik heb nog 3 weken revalidatie voor de boeg met aansluitend een finale inspanningstest, daarna zal ik horen wat ik allemaal nog kan en mag. Zelf heb ik daar alle vertrouwen in en met een beetje geluk kan ik dit verloren fietsjaar in de laatste maanden nog een beetje goed maken.
(en voor de collega’s op het werk; nog even geduld maar ik kom er weer aan…..)

IMG-20160902-WA0002

foto: Paul Woolthuis

 

TAGS
RELATED POSTS
5 Comments
  1. Beantwoorden

    Tamarah

    4 september 2016

    Superfijn om te lezen dat je weer een rondje mee hebt kunnen fietsen, wat moet dat een verademing zijn geweest!

  2. Beantwoorden

    Henk

    4 september 2016

    Een heel verhaal Hans, ik denk dat je het past echt begrijpt als je het meemaakt. Sterkte met de revalidatie en ik hoop je gauw weer te treffen op een clubrit.

  3. Beantwoorden

    Jaap Laméris

    4 september 2016

    Goed om dit te lezen. Veel sterkte en succes met de komende VORT ritten. groeten van de Santos fietsers uit Emmeloord, nu in de Highlands van Schotland. (Ook voor jou in de nabije toekomst te doen hoor..)

    • Beantwoorden

      Hans de Groot

      4 september 2016

      Jaap en Ellen, wat mooi…..The Highlands. Heel veel fietsplezier samen!

  4. Beantwoorden

    Jan Casteel

    5 september 2016

    Hoi Hans,
    Een zeer interressant verhaal het maakt heel veel duidelijk, en ik denk dat je het volgende fiets-seizoen er weer helemaal bij bent. Veel sterkte en blijf positief voor een spoedig volledig herstel.
    Groet Jan

LEAVE A COMMENT

TOERKOORTS
TOERFIETSER

In de categorie Toerfietser staan verhalen en verslagen van de diverse toertochten en meerdaagse tochten die ik met toerclub Swolland heb gemaakt, als ook verslagen van diverse solo (vakantie) fietstochten die ik alleen heb gereden.

TOERFIETSER

TOERFIETSER VOERT HET PELOTON AAN..

TOERFIETSER FOTOGALERIJ
KOERSNIEUWS

In de categorie Koersnieuws aandacht voor verhalen uit de wereld van de professionals. Over renners en oud-renners, koersen, grote rondes en klassiekers

KOERSNIEUWS
WIELERHISTORIE

In de categorie wielerhistorie gaan we niet alleen terug naar het verre en nabije verleden van het wielrennen, maar komt ook de historie van het materiaal aan bod.

WIELERHISTORIE
UCI WORLD TOUR 2019
TOERKOORTS

Toerkoorts is een website over (toer)fietsen, beheerd door Hans de Groot. Zowel mijn eigen fietstochten op de racefiets, MTB of vakantiefiets als de echte koers van het profpeloton komen aan bod. Met enige regelmaat verschijnen verslagen van mijn fietsavonturen.

WK WIELRENNEN 2019
VIDEO: GCN Epic clims ‘Alpe d’Huez’
Toerkoorts steunt:
Toerclub Swolland
GESCHIEDENIS VAN DE NEDERLANDSE SPORT
NTFU
TOERFIETSER IS GEABONNEERD OP:

Uit liefde voor de stiel..

TOERFIETSER IS GEABONNEERD OP:

Literaire wielerverhalen..

ZOEK BERICHTEN OP DATUM
december 2020
M D W D V Z Z
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
HADEGRO TWEETS
DOCUMENTAIRES

 

Wielrennen is een sport waarin verhalen legendes worden. Er is onnoemlijk veel over geschreven en er is veel over verteld, ook in documentaire vorm.In deze categorie zijn de mooiste wielerdocumentaires van toen en nu verzameld.

 

2 DOC WIELERDOCU’S
VPRO SPORT DOCUMENTAIRES
ANDERE TIJDEN SPORT
REVIEWS

 

In de categorie reviews bespreek ik  zaken die te maken hebben met de wielersport. Dat kan van alles zijn; van mijn eigen materiaal tot boeken, tijdschriften of beeldmateriaal.

VERHALEN

In de categorie Verhalen kan van alles aan bod komen; zowel fiets als niet-fiets gerelateerde onderwerpen, er is tenslotte meer in het leven dan fietsen alleen..

ZOEK OP ONDERWERP