FIETS VERHALEN TOERFIETSER

Weerribbentocht

By on 2 oktober 2016

Afgelopen woensdag was het zo ver, de laatste ronde van 7 weken revalidatie bij het leef & beweegcentrum van Isala. Voor mij persoonlijk de afsluiting van een lichamelijk en emotioneel intensieve periode.
Een periode van bijna een jaar waarin het vertrouwen in het lichaam ver te zoeken was. Inmiddels ben ik echter zo ver dat ik deze periode achter me wil laten en weer vooruit wil kijken. Nog eenmaal word ik binnenkort in het ziekenhuis verwacht voor de laatste controles en eindgesprekken, daarna is de blik weer gericht op de toekomst.
De laatste fietste ik, een beetje parallel aan de revalidatie, al weer diverse tochtjes met een groepje van Swolland. Rustig opbouwend in afstand en snelheid met als enige doel te kijken wat ik al weer zou kunnen. Dat viel al met al niet tegen. Vrij snel bleek dat het weer de goede kant op zou ging en groeide het vertrouwen met de week.

Afgelopen week fietste ik al een 100+ rit naar Uddel en zaterdag kon ik eindelijk, na precies 9 maanden, weer meefietsen met een club rit van Swolland, namelijk de Weerribbentocht.
Om niet al te overmoedig over te komen had ik in de dagen voor de tocht al besloten om niet met de gebruikelijk 28 km/h groep maar met de 25 km/h mee te liften.
Zaterdagochtend waren de weersomstandigheden nog wat twijfelachtig, ik besloot om me dan ook te kleden op eventuele kou, regen en wind met het gevolg dat ik inclusief windjack, beenwarmers, overschoenen en, ik lieg niet, dunne handschoentjes. Het was wel duidelijk dat ik niet zoveel meer gewend was. Aangekomen bij de startlocatie bij FitPlaza bleek dat de meeste van de ongeveer 20 deelnemers zich aanmerkelijk luchtiger hadden gekleed al waren er toch ook wel enkele lange broeken en regenjackjes te bespeuren.

Om niet al te overmoedig over te komen
had ik in de dagen voor de tocht al besloten
om niet met de gebruikelijk 28 km/h groep maar met de 25 km/h mee te liften.

Het was goed om sommige mensen na lange tijd weer eens te zien en het gaf mij eens te meer het gevoel er weer bij te horen.
Nadat we allemaal ons bakkie koffie naar binnen hadden gewerkt en toerleider Jaap L. zijn welkomstwoord had gesproken splitsten we ons op in twee ploegjes en vertrokken voor de ongeveer 115 lange tocht naar het prachtige gebied van de weerribben en de Rottige Meente op de grens van Overijssel en Friesland.
Zoals voorgenomen sloot ik achteraan bij de 6 mannen en één vrouw tellende 25 km/h groep en met Henk H. en Harry T. op kop verlieten Zwolle via de westelijke kant van het Zwarte water met de zuidelijke bries in de rug.
Zo rustig pedalerend achter het groepje had ik mooi even de tijd om met mijn mobiel een foto te maken. Normaal ben ik niet er niet zo heel happig op om al fietsend met de mobiel in de hand foto’s te maken maar als je niet alleen maar foto’s van stilstaande toerfietsers wilt zul je toch eens wat risico moeten nemen. Mijn grootste angst daarbij is dat mijn mobiel tijdens de combinatie fietsen/fotograferen uit mijn handen valt.
Gelukkig ging het ditmaal zonder ongelukken met onderstaande resultaat als gevolg;

20161001_101520

De 25 km groep op de dijk richting Blokzijl (foto Toerkoorts)

Via Hasselt en Zwartsluis ging het richting het mooie gebied tussen St. Jansklooster en Vollenhove al viel het mij op dat we hier niet helemaal de juiste track volgden, pas bij Blokzijl pikten we de originele route weer op zoals die in mijn gps stond aangegeven.
Na Blokzijl trokken we al snel de Weerribben in en na de passage van Nederland ging het via de smalle fietspaden en over de markante bruggetjes richting Kalenberg.
Vanaf dit punt was het natuurlijk niet heel ver meer naar de koffiestop bij Driewegsluis, waar de Helomavaart uitkomt in De Lende en zo ter plaatse de natuurlijke grens vormt tussen Overijssel en Friesland. Het is ieder geval een fraaie plek om de even bij te komen van de gedane inspanning en te genieten van het fraaie uitzicht.
Echter, voor we daar aankwamen ontving ik nog een vermaning vanuit een passerende politiewagen omdat ik tijdens een nieuwe poging om de beide kopmannen op de gevoelige plaats vast te leggen even als derde man naast ons groepje fietste en daarmee de sterke arm der wet de doorgang belette. Even voelde ik me schuldig, want wie weet achter welke zware crimineel uit Kalenberg ze aanzaten…

jaap-en-gerard

Jaap komt, als toerleider en kopman van de 28 groep, aan bij Paviljoen Driewegsluis (foto Toerkoorts)

Uiteindelijk bereikten we Driewegsluis, waar op hetzelfde moment de 28 km groep vanuit de andere richting naderde. Over planning gesproken. De koffie bij paviljoen Driewegsluis zakte er, samen met de voortreffelijke appeltaart, prima in, Het bijgeleverde glaasje slagroom met een vleugje drank deed de oogjes van de meesten extra glimmen.
Zoals bij elke club rit was de rekening voor de club zodat we zonder zorgen konden genieten van de traktatie en ons met een goed gevulde maag weer konden klaarmaken voor de terugreis.
Voor wij echter weg konden moest er eerst een bandje gewisseld worden bij Ruud W. en ik kan mij eerlijk gezegd niet herinneren dat die ooit een lekke band had gehad. Tijdens de wissel bleek echter dat Ruud sinds de aanschaf van zijn nieuw Specialized Diverge rondreed zonder zijn geliefde Schwalbe Durano Plus bandjes en deze ontrouw werd hem nu al fataal…

20161001_121031

Bandje wisselen (foto Toerkoorts)

Na de bandenwissel en nadat ook de brug over De Lende weer was gesloten konden we de terugweg inzetten, nu echter met de zuidenwind tegen.
Via Ossenzijl en opnieuw Kalenberg fietsen we richting Giethoorn om vervolgens via de Blauwe Hand uit te komen aan de oever van de Belterwiede waar we op verzoek van Harry nog even een extra ‘krentenmik’ stop inlasten. Altijd weer een goed moment voor een sfeervol plaatje.

De laatste 30 kilometer voelde ik langzaam maar wel zeker dat het lichaam nog niet gewend is aan de 100+ afstanden, wat resulteerde in wat vaker uit het zadel komen en klachten in de nek-en schouderstreek.

Via Zwartsluis, Hasselt en Genne bereikten we uiteindelijk na 114 kilometer weer de stadsgrens van Zwolle waar ons groepje langzaam uit elkaar viel en ieder zijn weg ging.
Inclusief de kilometers van en naar huis kwam ik aan 122 kilometer en volgens mij was dat zeker een jaar geleden dat ik dat gefietst had en ondanks de wat moeizamere laatste kilometers voelde het toch goed.
Met dank aan Henk, Harry, Ruud, Ellen L., Rudi S. en Jannes M. werd het weer een ouderwetse tocht met de club, iets wat ik te lang heb moeten missen naar mijn mening.

belterwiede

Aan de Belterwiede (foto Toerkoorts)

Nu, een dag verder, voelt het nog steeds goed om na het afgelopen heftige jaar weer helemaal op de weg terug te zijn. Ik voel me goed en heb er weer zin in. De conditie en de kracht in de spieren zullen weer op het oude niveau moeten komen maar tussen de oren zit het alvast goed.
Ik kijk vanaf nu alleen nog maar naar voren en ben al weer druk met het maken van (fiets) plannen, zoals de aanschaf van een nieuwe racefiets, een weekje fietsen in Portugal aan het einde van de winter, of op iets langere termijn, als er weer genoeg kilometers in de benen zitten, een fietsvakantie in Ierland op de Avaghon. Er zullen ongetwijfeld nog veel meer plannen volgen…

TAGS
RELATED POSTS
4 Comments
  1. Beantwoorden

    henk

    2 oktober 2016

    Dat met de politie was nog wel even spannend. Je zag ze voorbij de brug stilstaan met het bonnenboekje in de hand. Gelukkig hadden ze niet door dat we direct links gingen langs het water.

    • Beantwoorden

      Hans de Groot

      2 oktober 2016

      Ontsnapt aan de wet Henk, ik voel me een ‘outlaw’ nu..

  2. Beantwoorden

    hans

    3 oktober 2016

    Hoi naamgenoot,
    Goed om te lezen dat de mindset weer helemaal op orde komt. Ik reken volgend fietsseizoen weer op je aanwezigheid.

    • Beantwoorden

      Hans de Groot

      4 oktober 2016

      Ik ga er vooralsnog vanuit dat dat gaat lukken Hans!

LEAVE A COMMENT

TOERKOORTS
TOERFIETSER

In de categorie Toerfietser staan verhalen en verslagen van de diverse toertochten en meerdaagse tochten die ik met toerclub Swolland heb gemaakt, als ook verslagen van diverse solo (vakantie) fietstochten die ik alleen heb gereden.

TOERFIETSER

TOERFIETSER VOERT HET PELOTON AAN..

TOERFIETSER FOTOGALERIJ
KOERSNIEUWS

In de categorie Koersnieuws aandacht voor verhalen uit de wereld van de professionals. Over renners en oud-renners, koersen, grote rondes en klassiekers

KOERSNIEUWS
WIELERHISTORIE

In de categorie wielerhistorie gaan we niet alleen terug naar het verre en nabije verleden van het wielrennen, maar komt ook de historie van het materiaal aan bod.

WIELERHISTORIE
UCI WORLD TOUR 2019
TOERKOORTS

Toerkoorts is een website over (toer)fietsen, beheerd door Hans de Groot. Zowel mijn eigen fietstochten op de racefiets, MTB of vakantiefiets als de echte koers van het profpeloton komen aan bod. Met enige regelmaat verschijnen verslagen van mijn fietsavonturen.

WK WIELRENNEN 2019
VIDEO: GCN Epic clims ‘Alpe d’Huez’
Toerkoorts steunt:
Toerclub Swolland
GESCHIEDENIS VAN DE NEDERLANDSE SPORT
NTFU
TOERFIETSER IS GEABONNEERD OP:

Uit liefde voor de stiel..

TOERFIETSER IS GEABONNEERD OP:

Literaire wielerverhalen..

ZOEK BERICHTEN OP DATUM
september 2020
M D W D V Z Z
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  
HADEGRO TWEETS
DOCUMENTAIRES

 

Wielrennen is een sport waarin verhalen legendes worden. Er is onnoemlijk veel over geschreven en er is veel over verteld, ook in documentaire vorm.In deze categorie zijn de mooiste wielerdocumentaires van toen en nu verzameld.

 

2 DOC WIELERDOCU’S
VPRO SPORT DOCUMENTAIRES
ANDERE TIJDEN SPORT
REVIEWS

 

In de categorie reviews bespreek ik  zaken die te maken hebben met de wielersport. Dat kan van alles zijn; van mijn eigen materiaal tot boeken, tijdschriften of beeldmateriaal.

VERHALEN

In de categorie Verhalen kan van alles aan bod komen; zowel fiets als niet-fiets gerelateerde onderwerpen, er is tenslotte meer in het leven dan fietsen alleen..

ZOEK OP ONDERWERP